Bij het kopen van een exclusief kledingmerk geven wij als consument al snel enkele argumenten die leiden tot aankoop van dat specifiek product. Veelal zeggen we dat het product beter is. Dit kan de kwaliteit zijn, de pasvorm of het feit dat de kleding niet door kinderen in de derde wereld wordt gemaakt. Maar zijn dit echt onze koopmotieven?

Dit lijkt echter niet het geval te zijn. Zeker als we kijken naar kinderen, wordt dit duidelijk. Kinderen zijn over het algemeen niet bewust van de kwaliteit of van de pasvorm van kleding. Toch maken zij al op jonge leeftijd kenbaar een voorkeur te hebben voor bepaalde merken. We weten allemaal dat deze voorkeur tot stand komt door de omgeving. In de tijd dat ik rond dwarrelde op de basisschool, kwamen bijvoorbeeld schoenen met 'raampjes' in de mode. Schoenen waar men door doorzichtig plastic kon zien dat de zool gevuld is met lucht. Zodra je schoenen deze raampjes bevatten was je 'hip'. Wilde je destijds echt populair zijn? Dan was het zaak om Nike Air Max te krijgen. Schoenen van maar liefst 200 gulden, waar men destijds 3 paar schoenen kon kopen van gelijkwaardige kwaliteit.

Merken als Tommy Hilfinger, Ralf Lauren en Lacsote zijn erin geslaagd om de hersenen van consumenten het merk te laten associëren met succes. Doordat zij dit beeld hebben weten te creëren, gedragen wij ons hier ook na. Blijkbaar willen wij nog steeds vriendjes zijn met die jongens die de fantastische Nike Air Max dragen. En mogelijk zelf deelnemen aan deze groep Nike Air Max dragers. Het gaat dus niet zo zeer om het product, maar om de waarde die wij er als consument aan hechten!